Званы Віцебска

Автор: Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч Жанр: Сценарии  Драматургия  Год неизвестен
Закладки
Читать
Cкачать
A   A+   A++
Размер шрифта
Званы Віцебска - Караткевіч Уладзімір Сямёнавіч

Отрывок из книги

Зуліся . Ні мужчыны, ні жанчыны. Так, невядома хто. Пасярэдзіне. Пасіёра . Ну чаго ты ўстраеш? Чаго? Зуліся . А не лезь ты на ражон перад усімі. Ды хоць бы справай, а то... Гаворыш добра. Дзеўкі аж млеюць. Пасіёра . Толькі ўжо я й на словах? Зуліся. Не да той ты, сокал, са справай лезеш. Бярозанька пасячона, Добра дзеўка пазычона. Ой, няпраўда твая, Заўжды лепшая свая. Пасіёра . Чаго ты чэпішся, чаго чэпішся, язва? Вальгіна (з дакорам). Зуліся! Зуліся. А, хадзем! Бабздыр! (Палікару.) Чаго вылупіўся? Палікар . Я такіх, як ты, сто бачыў. Зуліся. Ой, хойна, хойна, З сотняй дзевак война. Сотня дзевак ялавіцы, Адна толькі дойна. Палікар Абрагімовіч махнуў рукою і пайшоў, на чале сваіх, прэч. Да Вольхі падыходзіць Пасіёра са сваімі людзьмі. Пасіёра . Здароў, Антоні. Вольха . Здароў. Здароў, браце Ропат, Матыс, Навум, Неўсця, Сымон, здаровы былі. Ропат . Мы – здаровыя. А вось ты, Антоні-Лар Вольха, ці здаровы? Матыс . Ён, гэта, падковы ломіць, а... ён галавою нездаровы... Вольха. Чаму гэта галавою?! …